Aan de Slag met een drieluik

In deze `aan de slag met` doe ik verslag van een onlangs afgerond drieluik dat de afgelopen maanden tot stand is gekomen. Het gaat over het uitbenen van vlees en is gemaakt voor een opdrachtgever. Het werk is vrij fors van afmetingen en het proces heeft daarmee veel weg van het maken van een wandschildering.

Het was voor de opdrachtgever erg belangrijk dat de kleur van het vlees goed getroffen is. Te rood vlees zou duiden op rundvlees in plaats van kalfsvlees, te grijs zou duiden op onvers, te bruin op verontreiniging etc. Ik heb geprobeerd het vlees redelijk neutraal te houden, zodat er geen duidelijke dominante kleur overheerst welke op bovenstaande verschijnselen zou duiden.

 

De opzet op een bruin rode ondergrond

De opzet

Als imprimatura heb ik gekozen voor een Raw Umber gemengd met Cadmium Red en een beetje Titanium White. Deze kleur lijkt op een donkere versie van English Red, welke al van oudsher wordt gebruikt als ondergrond voor het schilderen van huidstinten en vergulden. Het is relatief donker, heeft een sterke kleuruitstraling en geeft zodoende al het te schilderen vlees een diepe body en rode ondertoon.

Ik heb een grote hoeveelheid gemengd en deze met een verfroller gelijkmatig uitgerold over het doek. Na droging is de tekening aangebracht met houtskool en met fixatief bestendigd. (afb 01)

Het gehele werk verdeel ik in beginsel in 3 onderdelen: achtergrond, middenplan en voorgrond.   Door de grote afmetingen van het werk is het erg belangrijk alles gelijkmatig op te bouwen om de eenheid in het werk te bewaren. Met middentonen van de globale basiskleuren van mijn schets heb ik vervolgens grote vlakken ingevuld met diverse tinten olieverf verdund met terpentijn. (afb 02)

 

Het invullen van de grote vlakken

 

Vele soorten rood

Aangezien ik (los van enkele voorstudies) nooit vlees had geschilderd heb ik eerst gezocht naar een mengsel dat ik in het werk kon gebruiken. Alizarin Crimson gebruikte ik al standaard bij het maken van portretten waar de huid het dunst is en de doorbloeding dus het meest zichtbaar. Deze deze kleur kwam ook goed van pas bij schilderen van het vlees. (afb 03)

 

Detail t-bones

Ook Rose Madder, Permanent Rose, Scarlet Lake, Winsor Red Deep en Transparent Red Ochre heb ik geprobeerd welke in mengsel met Raw Umber, Burnt Umber, Paynes’Grey, Cobalt Blue, Zinc White, Naples Yellow en als medium Liquin Original mooie vleestinten opleverden. Niet allen bleken geschikt, want soms ontstond een te diep, paars rood, wat in dit doek niet meer op het kalfsvlees van toepassing was. Echter alle rode kleuren welke ik heb geprobeerd leverden mooie vleestinten. (afb 04)

 

Artists´s Oil Colour :Winsor Red Deep, Alizarine Crimson, Permanent Alizarine Crimson, Cadmium Red Deep, Permanent Rose (quinacridone), Scarlet Lake, Transparent Ochre, Rose05, Madder Genuine

Invulling

Het plan was om de voorgrond  het meest scherp, pasteus, felst en helder te schilderen, het middenplan iets vuiger en grijzer en de achtergrond diffuus met het minste detail. (afb 05.5) Voor de invulling van het vlees zette ik kleurvlakken in overdreven kleurtonen en met een sterk contrast, daar ik van plan was er later glacislagen overheen te zetten. (afb 05)  Met een flinke paars en diep rood oogde alles aardig overdreven: perfect om door een glacislaag heen te schijnen en het vlees body en een mooie diepte qua kleuren te geven. (afb 06 & afb 07) Door alle luiken gelijkmatig in te vullen stond na afloop een degelijke opbouw waarmee ik verder aan de slag kon.

 

Detail van de heldere kleuren van handschoen en bot

 

De verdere opzet en plaatsing vlakken in overdreven kleuren

 

Detail van een poot op het middenluik

 

Detail vlees met vlies

 

Middels glacislagen kon ik verder alles binden en goede kleurtonen bereiken.

Ik heb geprobeerd de focus op enkele plaatsen te leggen door deze verder te detailleren. Na droging heb ik op die delen steeds weer een nieuw glacis aangebracht en nat-in-nat met steeds kleinere penselen uitgewerkt. (afb 08)

 

Detailleren met meerdere glacislagen

Andere delen zette ik juist direct en pasteus op het doek. (afb 09 en afb 010)

 

Een carcas neergezet in vlotte toetsen

 

Detail van het carcas met stempel

De kracht van een glacis

Tijdens het proces diende ik steeds weer oplossingen te vinden welke de drie doeken met elkaar zouden verbinden. Wat fotografisch op mijn schets stond diende namelijk nog wel schilderkundig vertaald te worden. Een ingreep die wonderbaarlijk veel effect opleverde, vond plaats in de eindfase.

Middels een heel licht glacis van Raw Umber, Ultramarine Blue, Paynes’ Grey en Gold Ochre bracht ik in het linkerluik over de gehele achtergrond een transparante laag aan.

De karakassen op het middenplan werden zodoende naar achtergedrukt en bij de achtergrond betrokken, het karkas werd geïsoleerd en kwam sterker naar voren. (afb 011)

 

Het middenplan van het linkse luik voor en na het aanbrengen van een groenbruin glacis

 

Deze ingreep was erg zichtbaar, echter door dit glacis ook direct heel zacht in alle andere schaduwpartijen op andere luiken te zetten ontstond een erg sterke eenheid in het gehele werk hoewel het glacis op de andere doeken zelfs bijna niet waarneembaar is.

Eigenlijk heel logisch, maar toch verrassend om te zien!

 

Het eindresultaat

 

FacebooktwitterFacebooktwitter

Lees Ook